Wordgame 5

Καλημέρα σε όλους,

Η αγαπητή μου foulianna άνοιξε τον χορό για ένα blogame που είναι πολύ απλό και συνάμα πολύ ενδιαφέρον. Εδωσε και σε μένα τις λέξεις ” όψη, καλειδοσκόπιο, ανδρείκελο, περίγραμμα, πλανήτης ” και προκάλεσαν το παρακάτω κείμενο.

 

 

Τίποτα δέν θύμιζε πιά τόν παλιό του εαυτό. Ενα περιφερόμενο ανδρείκελο, χωρίς εκφράσεις, χωρίς αγωνίες, φόβους και επιθυμίες. Ενας ξένος απο κάποιον άλλο πλανήτη, όχι αυτόν που ζούμε. Δεν υπήρχε τίποτα στην όψη του που θύμιζε οικείο με τον υπόλοιπο κόσμο. Ενας ξένος στο ίδιο του το σώμα. Κάθε ίχνος ενέργειας είχε χαθεί, κάνοντας το περίγραμμα του να δείχνει ασαφές, θολό ίσως…Ενα περιγραμμα που προϊδέαζε για έναν ανθρωπο νωθρό, αδύναμο.

 

Οχι, δεν ήταν πάντα έτσι. Οχι, τίποτα το τραγικό δέν του συνέβει. Μόνο που…τα πιο απλά πράγματα καμιά φορά, τα καθημερινά είναι αυτά που σε σμιλεύουν σιγά σιγά και πρίν το καταλάβεις σε μετατρέπουν σε έρμαιο της επαναλαμβανόμενης καθημερινής καταστολής…

 

Οσο και να προσπαθεί να γυρίσει το νού του πίσω στο παρελθόν, δύσκολα θυμάται κάτι που θα προκαλέσει ενα χαμόγελο αυθόρμητο. Ομως είναι μια σκέψη που σίγουρα δεν αστοχεί στο χαμόγελο. Είναι αυτή που ήταν μικρός, τότε που κοιτούσε μέσα απο το καλειδοσκόπιο που του είχε χαρίσει ο πατέρας του και έβλεπε μέσα απο αυτό χρώματα, σχήματα, συμμετρίες που τον καθήλωναν. Είναι το ίδιο καλειδοσκόπιο που βρίσκεται στην πιο περίποτη θέση απέναντι απο το κρεββάτι του. Αυτό που κάθε βράδυ σχεδόν είναι η τελευταία εικόνα που βλέπει…και μέσα στην μοναξιά του είναι αυτο που του δίνει ελπίδα…

 

Σειρά μου λοιπόν να προσκαλέσω τους αγαπητούς μου Dreamerland, ISIS UNVEILED, vasiliki , gogoo, κατερίνα,

να γράψουν οτιδήποτε θέλουν που θα περιλαμβάνει τις ” ενδελέχεια, επιχθόνιος, αβρότητα, θέατρο, σκοτεινός “