Γκάφα στο tabbou…

Είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι έχουμε παίξει επιτραπέζια με παρέες
και σίγουρα υπάρχουν αλησμόνητες σκηνές γέλιου να θυμηθεί ο καθένας!!
Επειδή λοιπόν και εγώ θυμήθηκα ενα περιστατικό, το εναποθέτω αν και
σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να το προσεγγίσω αρκετά όπως και αν το
περιγράψω…

Ζευγαράκια αντίπαλα στο taboo, το ένα ζευγάρι έχει την σειρά του και το boyfriend
παίρνει τις κάρτες και αρχίζει να περιγράφει. Κάποια στιγμή έρχεται η λέξη “πίπα”
με τις λέξεις taboo “ναυτικός”,
“ποπάυ” κτλ…Το boyfriend όμως διαβάζει “πίτα”.
Οπότε λέει στην κοπελιά του…

-εεεε….κάνει καλές η μάνα σου!

Μπορεί να φανταστεί κανείς τί γέλιο ακολούθησε μετά….

Ελα και εσύ…

 

Είναι που όλα ήρθαν αργά,
η σιωπή δεν γυρίζει τον χρόνο,
ατέρμονη γλυκιά χαρά,
γιατί να φεύγω σε απρόσαλο τόπο…

Ελα και εσύ να γιορτάσει το φώς,
με μια πνοή εστω μικρή,
με μια απο αυτές που θυμίζουν κραυγή…

 

Ενα κομμάτι σκοτάδι οι σκέψεις το βράδυ,
πληρώνουν τα λάθη στην αγάπη,
Ανησυχία, προσμονή και στο βάθος ο φόβος,
Θαρρος η ευχή που καταριέται ο πόνος…

 

Ελα και εσύ να προστεθείς στην μοναξιά μου,
χωρίς φωνή, χωρίς σιωπή,
χωρίς ανάσα, σε μια καλοκαιρινή βροχή

που ο ήλιος φοβάται να διακόψει…

Ενα ακόμη κομμάτι παρελθόν…

Είναι μερικές φορές που δεν μπορείς να φανταστείς το πώς μπορει να εξελιχθούν
τα πράγματα. Το τυχαίο παίζει πάντα τον ρόλο του και δυστυχώς δεν είναι
πάντα θετικό όταν παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Λυπάμαι που δεν μπορεσα τόσο καιρό να γράψω κάτι
αλλα δέν ήμουν σε θέση. Ας πούμε πως υπήρχε “ανωτέρα βία” σε μία κατάσταση ψυχικής δοκιμασίας.
Τα πράγματα όμως πήγαν τελικά καλά και το μόνο που άφησε η αγωνία είναι σημάδια που σε κάνουν
απλα πιο δυνατό.

Τωρα ελπίζω, (γιατι το θέλω) να μπορέσω να βρώ την διάθεση που είχα όταν εγραφα πως i am back…

Συγνώμη αν σας ανησύχησα…